Dat bedenk je toch zelf niet?

levensverhalen

Het blijft me fascineren hoeveel je uit ogenschijnlijk simpele levensverhalen van mensen kunt halen. Zo had ik vandaag een gesprek met Yvonne, een vrouw van 50+ en zij vertelde hoe ze een kinderfeestje in elkaar draaide. Juist toen ze samen met haar dochter van 6 de uitnodigingen had verstuurd aan de leeftijdgenootjes brak het meiske haar arm. Het kind zag haar feestje in duigen vallen, maar wat bedacht Yvonne? Een gebroken armenfeestje.

Levensverhalen vertellen ontzettend veel

Ze maakte voor alle kinderen een mitella van een groot laken en bedacht intuïtief allemaal spelletjes die je zonder handen of met één hand kan doen. Zo bedacht ze blaasvoetbal met watjes op tafel, waarbij je je handen op je rug moet hebben. De trap oprennen, op een waslijn met één hand een kledingstuk ophangen en geblinddoekt hapjes proeven. Het werd een feestje waar iedereen enthousiast over was. En wat gaf Yvonne het meeste voldoening? Het bedenken van het hele idee “gebroken armenfeestje”.

Wat gaf dan de voldoening?

Het had ook kunnen zijn dat ze haar voldoening meer haalde uit de blijdschap van haar dochter of het enthousiasme van de kinderen. Maar nee, ze werd het meest gelukkig van het bedenken en het uitvoeren van haar eigen idee.
Zo bedacht Yvonne elk jaar voor haar dochter een nieuw feestje met nieuwe spelletjes.
Een ander verhaal van Yvon was dat zij een jong verworpen eendje heeft grootgebracht. Ze vond een eendje in de sloot en belde de dierenbescherming hoe ze het eendje moest opvoeden. De dierenbescherming gaf haar weinig kans. Ze voerde het diertje brinta, zette een wekkertje in zijn doos om het op tijd eten en warmte te geven en gaf het eendje een lauwwarme kruik. Ook liet ze het eendje in de gootsteen zwemmen en duikelen.

Ze beleefde enorm veel plezier aan het opvoeden van het diertje, terwijl haar familieleden haar een beetje uitlachten. Wat gaf haar in dit verhaal de meeste voldoening? Dat ze zelf het idee had verzonnen om het dier een wekkertje en een kruikje te geven om het in leven te houden. Alleen zijzelf kan aangeven wat binnen deze verhalen haar precies de echte voldoening geeft.

Haar eigen ideeën, dat is wat haar verwondert in haar eigen herinneringen.

Haar hele leven heeft Yvonne achter een bureau gezeten, gewerkt met pen papier, typemachine en computer. Ze is secretaresse geweest in verschillende bedrijven. Als er een feestje of iets bedacht moest worden leefde Yvonne op. Altijd in voor leuke ideeën en creatieve oplossingen. Haar drijfveer is ideeën en concepten realiseren en een sleutelrol spelen met haar ideeën. Zonder dat haar belangrijkste competenties in haar werk tot uiting konden komen zocht haar drijfveer zich toch een weg in haar werkzame leven. Terwijl ze ook haar andere soortgelijke verhalen vertelde werd ze vrolijk van zichzelf.

Tijd voor verandering

Ze is een paar maanden geleden ontslagen en met een vaststellingsovereenkomst en een transitievergoeding aan de kant gezet. Haar baas vond het vervelend als ze voluit lachte. Ze voelde zich in een hoek gedrukt en murw. Geen ideeën meer. Maar de uitkomsten van de SIMA® -motivatie-analyse brachten haar weer in contact met haar kracht, haar talent. Nu heeft ze besloten haar drijfveer van het bedenken van ideeën en het uitvoeren daarvan ruim baan te geven. In mijn volgende blog vertel ik hoe zij nieuw werk vindt.

Anke Meerding
SIMA® PROFESSIONAL – Gouda

Op zoek naar een MotivatieKompas® coach of SIMA® professional bij u in de buurt?

Tags: , , ,

Gerelateerde berichten

Top